پنج شنبه های شهدایی| جامانده ای از قافله عشق که سبک بال به آسمان پر کشید/ از شکست حصر آبادان تا تحقق وصال یاران

به گزارش خبرگزاری فارس از شهرستان کوار، نسیمی از کوی کربلا وزید و جان آنان که خود را در معرض استشمام الطاف قدسی اش قرار دادند، فرا گرفت.

جنگ بود و جبهه و شهادت و جراحت.

دانشگاهی انسان ساز برپا شده بود.

آوای لبیک یاران پیر خمین از جای جای این سرزمین به گوش می رسید.

غیرت، به پا خواسته و شجاعت به معنای حقیقی کلمه پدیدار گشته بود.

  تو آهنگ جبهه کردی همان گونه که در روزهای پیروزی و به ثمر نشستن انقلاب، فعال و نقش آفرین بودی.

بی شک هویزه و چزابه حماسه تو را بر لوح زرین تاریخ این مرز و بوم حکاکی نموده است.

اما آبادان.

استاد راوی هایم از حماسه ات در شکستن حصر آبادان برایم سخن ها گفته اند.

حدیث شجاعتت در عملیاتی که با نام مقدس علی بن موسی الرضا(ع) گره خورد، تا ابد در دلم زنده باقی خواهد ماند.

آن گاه که خط را تحویل نیروهای جایگزین دادید و رزمندگان محاصره و مستأصل شدند.

کسی زهره یاری رساندن به آنها را نداشت و وجود راننده را هراس فرا گرفته بود.

تو مهمات، آب و غذا را پشت ماشین گذاشتی و با تاسی از مقتدایت اباالفضل العباس(ع)، به یاری رزمندگان شتافتی.

آتش توپخانه می بارید.

به نزدیکی نیروهای خودی که رسیدی، خمپاره ای پاهایت را از تنت جدا نمود.